Gothic Remake recenzja: gra, która robi się lepsza z każdą godziną

Gothic Remake robi się coraz lepszy im dalej w grę — początkowe rozczarowanie szybko ustępuje zachwytowi nad głębią przygotowanych przez twórców rozwiązań i smaczków ukrytych w Górniczej Dolinie.

Recenzent, który od 2004 roku przechodzi oryginał co roku, przyznaje, że był znacznie bardziej zachwycony po ukończeniu remakeu niż w pierwszych godzinach gry. Kluczem do tej transformacji jest stopniowe odkrywanie nowych możliwości Bezimiennego i zrozumienie, jak wiele zmian wprowadzili deweloperzy w świat klasyki.

Techniczne problemy psują doświadczenie

Pierwszym i największym problemem jest blokada na 30 klatkach na sekundę na konsolach — brak trybu wydajności to w dzisiejszych realiach absurd. Chociaż gra nie traci płynności, ograniczenie fps powoduje uczucie, że wszystko działa wolniej. Dialogi brzmią ociężale, postać reaguje z opóźnieniem, a animacje są sztywne. Na PC, gdzie można ustawić 60, 100 czy nawet 150 klatek, cała rozgrywka staje się dużo przyjemniejsza i szybsza.

Walka, która im dalej w grę, tym bardziej się komplikuje i staje ciekawsza, cierpi szczególnie na tym ograniczeniu. Powolne tempo odbiera sporo funu i znacznie utrudnia sam gameplay.

Wizualna rewolucja na Unreal Engine 5

Technologicznie widać potężny skok. Górnicza Dolina została powiększona o blisko 20%, deweloperzy dodali nowe ścieżki i mocno podkręcili znane lokacje. Świat wypełniony jest detalami po same brzegi — można godzinami biegać i porównywać kanciaste kąty oryginału z ich nowymi odpowiednikami.

Kolonia Karna prezentuje się niekiedy oszałamiająco, a niektóre modele potworów zachwycają. Efekty czarów są najlepszym, co w grze zobaczysz — zabawa magiem przynosi ogromne korzyści. Przyzywanie golemów, atakowanie lodową wichurą czy strzelanie kulami ognia nigdy nie były tak satysfakcjonujące i potężne.

Znakomicie wyglądają również pancerze. Nowy system ich ulepszeń to istotna zmiana — zamiast wyboru kilku wersji danego pancerza, możesz teraz udać się do Fiska w Starym Obozie i ulepszyć górę ubioru, pas czy spodnie niezależnie od siebie. Te ulepszenia dają bardzo dużo i warto w nie zainwestować, choć nie są tanie.

Przesadzona gęstość graficzna utrudnia orientację

Graficzna rewolucja przyniosła jednak ogromne problemy z czytelnością. Świat jest przebajerowany, a twórcy przesadzili z gęstością otoczenia. Obóz Bractwa na bagnach to dżungla, w której bez ciągłego zerkania na mapę nie da się normalnie poruszać. Aleje zlewają się w jedną całość, wszystko przykrywają liście, a drogowskazy zamiast tekstów mają tylko mało intuicyjne obrazki.

W oryginale każda roślinka czy grzyb wyraźnie odznaczały się od tekstur podłoża. Teraz cenne zioła toną w gęstym poszyciu — regularnie trafiasz do krzaka, którego finalnie nie dało się zebrać. Po spędzeniu kilkadziesiąt godzin w grze nauczysz się jednak, co można zbierać, ale wymaga to czasu i cierpliwości.

Sporym zawodem są twarze postaci. Model Bezimiennego na początku zupełnie nie leży, choć na PC wygląda lepiej dzięki większej ilości detali. Wielu NPC ma dziwne wytrzeszcze oczu, którymi w ogóle nie ruszają — kiedy rozmawiasz z Diego, a ten nie patrzy w twoją stronę, mocno psuje to immersję.

Rozbudowana zawartość fabularna

Wyraźną zmianą jest nowe podejście do postaci kobiecych. W oryginale stanowiły zaledwie milczące tło, tutaj zyskały imiona, unikalny wygląd, własne drzewka dialogowe i realną sprawczość. Dzięki temu cała społeczność wydaje się bardziej wiarygodna.

Poważnej rozbudowie ulegli również orkowie, którzy funkcjonują teraz jako pełnoprawna, zorganizowana frakcja. Dostałeś nawet możliwość nauki ich języka, co otwiera dostęp do zupełnie nowych ścieżek fabularnych.

Powolne tempo dialogów irytuje

Drewniany rodowód pierwowzoru powrócił, ale w nowym wydaniu mocno daje się we znaki. Postać reaguje z opóźnieniem, animacje są sztywne, a dialogi wypowiadane są w ociężałym, ślimaczym tempie. Z gry wyparował specyficzny humor i luz — wiele wypowiedzi postaci niezależnych straciło swój pazur, a część tekstów najwyraźniej ucięto.

Jacek Mikołajczak wraca jako Bezimienny, ale mówi wolniej i w jego głosie brakuje kultowej iskry z oryginału. Nie można również wyregulować tempa dialogów w opcjach. Oglądanie drętwej mimiki twarzy przy bardzo długich kwestiach jest dużo bardziej męczące niż w oryginale.

Co to oznacza dla graczy?

Gothic Remake to gra, którą warto grać, ale wymaga cierpliwości i przystosowania się do nowego tempa. Jeśli jesteś fanem oryginału, będziesz zachwycony głębią zmian i nowych możliwości, ale przygotuj się na frustrację z powodu ograniczeń technicznych na konsolach. Jeśli planujesz grać na PC, będziesz miał znacznie lepsze doświadczenie dzięki możliwości zwiększenia liczby klatek na sekundę. Nowy system ulepszeń pancerzy, rozbudowana zawartość fabularna i powiększona mapa o 20% sprawiają, że gra oferuje znacznie więcej niż prosty remake — to ewolucja klasyki, która zasługuje na wysokie noty, mimo że wzbudza skrajne emocje.